"Po prostu jestem..."

Apolonia Ptak

 

Prozaiczka, reportażystka, poetka, emerytowana nauczycielka, od roku 2001 członkini SPP.
(…). Debiutowała w „Kulturze”. Uprawia rzadki obecnie gatunek prozy myśliwskiej.
W reportażach opisuje powojenne walki zbrojnego podziemia z UB.Prywatnie: Malarka krajobrazów i portretów. Była członkini Koła Łowieckiego i niestrudzona wędrowniczka leśnych ostępów i górskich szlaków. (…) należała także do Związku Zawodowego „Solidarność Nauczycieli”, Komitetu Opieki nad Kopcem J.Piłsudskiego i Klubu Gazety Polskiej.

(cyt. za SPP o.Kraków)

„Urodziłam się z ołówkiem w ręku.
Marzenia o ASP to pogoda dla bogaczy. Maluję więc to co chcę i tak jak umiem. Ukończyłam… kilka tomików prozy, nie ukończyłam tomiku wierszy. Jestem członkinią  Stowarzyszenia Pisarzy Polskich w Krakowie. Po prostu JESTEM.”

 

Stało cicho w karnym szeregu

Białe piękno maków

***

Upał

I słońce wodzi mnie po polach

Przeze mnie płynie lato

I jestem jedną z tych, co Bóg tu posiał

W zielonej szacie ziemi

I nie potrzeba mi mowy

Gdy milczą trawy

Innych porządków, innych światów

 

 

***

Strofy o lesie

Najpierw zapytaj
czy drzewo przeznaczone na papie
może ci to wybaczyć

 

 

Wewnętrzna młodość i ciekawość świata cechują panią Apolonię wyznaczając kierunek jej twórczości - ogromną wrażliwość na przyrodę i umiłowanie polskich łąk i krajobrazów. Jest jedną z niewielu już piewców piękna wsi polskiej, wsi jakiej już nie ma…

Pani Pola rysuje, maluje na byle skrawku papieru, jakby chciała przedłużyć mu życie; łączy techniki, i nie boi się tego.

Planowała cykl portretów Współmieszkańców. Dziś z racji wskazanej izolacji, ćwiczy rękę rysując portrety ze zdjęć.

Foto DPS

Zobacz w galerii:

http://www.dpshelclow.pl/galerie/po-prostu-jestem